من کلیک می کنم ... پس هستم

بالاخره  ما اومديم ... امتحانات هم تموم شد ... فعلا با يك كتاب كوچولوي ادبي در خدمت شما هستم ... خدائيش قشنگه ...

جميز جويس (james joyce) که بسياری از منتقدان عصر حاضر او را بزرگترين نوسينده ی مغرب زمين قرن بيستم می دانند بسال ۱۸۸۲ در حومه ی شهر دوبلين از پدری بيکاره و مادری هنر مند و مذهبی زاده شد بلافاصله پس از پايان تحصيلات خود را به پاريس منتقل ساخت و جز چند روزی که در کنار بستر مرگ مادر گذراند همه ی عمر را دور از وطن زيست نخستين اثر معروف جويس چهر ی هنرمند در جوانی شرح زندگانی خود نويسنده است(اتوبيوگرافيک).که نام خويش را دادلوس گذاشته.شاهکار جويس اوليس يا اوليز است اين رمان از عجايب ادبيات  روزگار است مشتمل بر سيصد هزار کلمه است و ابتدا تا انتها شرح حوادثی است که در عرض مدتی کمتر از يک شبانه روز اتفاق می افتد منتهی بيشتر اين حوادث در مخيله ی قهرمانان کتاب خطور می کند نام کتاب و بسياری از سمبل ها و استعاره های آن از اوديسه ی هومر و ميتولوژی يونان گرفته شده است.جويس برای نوشتن اين کتاب از هجده زبان مختلف و اکثر مذاهب و فلسفه های عالم بخصوص يونان استفاده کرد.در اوليس همه چيز با بی پردگی و حتی بی شرمی توصيف شده و خلاصه اينکه دل و روده ی آدم های خود را کاملا بيرون ريخته است سال هاست که اوليس جز ده رمان برتر جهان شناخته می شود و شايد گرانترين رمان قرن بيستم بوده است جنگ جهانی روزگار او و خانواده اش را سياه تر کرد آنها آواره شدند و به فرانسه رفتند بعد از مدتی فرانسه تسليم شد و آن ها به زوريخ پناهنده شدند مرگ اين اعجوبه ی ادبيات در سال ۱۹۴۱ در زوريخ روی داد خودش رفت و مردم را با کتاب های پيچيده تنها گذاشت با کتاب هايی که به قول خودش خدا می داند نثرش چه معنی می دهد.مردی نحيف با چشمانی کم سو و مبتلا به رماتيسم که عشق بزرگش سر و کله زدن دائم با کلمه ها و ترکيب کردن آنهاست نمی توانست آسان فکر کند يا بنويسد شايد هميشه خواب های آشفته می ديده چون خودش می گويد روايت گر زبان خواب است. نورا همسر وی می گويد من نمی دانم همسر من نابغه است يا نه اما از يک چيز مطمئنم و آن اينکه مثل او پيدا نمی شود.جويس پيش از آنکه يک نويسنده باشد يک مهندس زبان است نگاه ويژه ی جويس به زبان و کلمات به عنوان سلول های تشکيل دهنده ی بدنه ی داستان چنان عميق و بديع است که هنوز منتقدان درگير کشف لايه های مبهم داستان های جويس هستند.بخش هايی که در لابلای کلماتی نو که توسط خود جويس اختراع شده مستترند.در مورد جويس دو نظر کاملا مخالف وجود دارد اينکه عده ای او را ديوانه ی کاملا مغلق گو می دانند که درگيری اش با زبان او را به بيراهه کشانده و يا اينکه او استعداد بی نظير است که از حدود درک انسان امروز هم فراتر رفته(توضيح نگارنده:شايد مثل اينشتين)جميز جويس از پايه گذاران سبک سيال ذهن بوده است.  منبع             

اين يكي از داستان هاي اين نويسنده است به نام گِل

لينك دانلود 1         لينك دانلود 2